absolutorius
Latin
Adjective
absolūtōrius m (feminine absolūtōria, neuter absolūtōrium); first/second declension
- of or pertaining to acquittal or release; absolutory
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | absolūtōrius | absolūtōria | absolūtōrium | absolūtōriī | absolūtōriae | absolūtōria | |
| genitive | absolūtōriī | absolūtōriae | absolūtōriī | absolūtōriōrum | absolūtōriārum | absolūtōriōrum | |
| dative | absolūtōriō | absolūtōriae | absolūtōriō | absolūtōriīs | absolūtōriīs | absolūtōriīs | |
| accusative | absolūtōrium | absolūtōriam | absolūtōrium | absolūtōriōs | absolūtōriās | absolūtōria | |
| ablative | absolūtōriō | absolūtōriā | absolūtōriō | absolūtōriīs | absolūtōriīs | absolūtōriīs | |
| vocative | absolūtōrie | absolūtōria | absolūtōrium | absolūtōriī | absolūtōriae | absolūtōria | |
References
- absolutorius in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879