• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

    acquiescens

      Latin

      Etymology

      Present participle of acquiēscō

      Participle

      acquiēscēns m, f, and n (genitive acquiēscentis); third declension

      1. reposing, resting (hence dying)
      2. acquiescing

      Inflection

      Number Singular Plural
      Case \ Gender M.F. N. MM.FF. NN.
      nominative acquiēscēns acquiēscēns acquiēscentēs acquiēscentia
      genitive acquiēscentis acquiēscentis acquiēscentium acquiēscentium
      dative acquiēscentī acquiēscentī acquiēscentibus acquiēscentibus
      accusative acquiēscentem acquiēscēns acquiēscentēs acquiēscentia
      ablative acquiēscente1 acquiēscente1 acquiēscentibus acquiēscentibus
      vocative acquiēscēns acquiēscēns acquiēscentēs acquiēscentia

      1 But acquiēscentī when used purely as an adjective.

      ↑Jump back a section
      Last modified on 14 February 2011, at 11:42
      • Wiktionary ™

        • Mobile
        • Desktop
      • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
      • Terms of Use
      • Privacy