acutiformis
Latin
Etymology
New Latin; from acutus (“sharp, pointed”) + forma (“form, shape”).
Adjective
acutiformis m and f, acutiforme n; third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | acutiformis | acutiforme | acutiformēs | acutiformia | |
| genitive | acutiformis | acutiformis | acutiformium | acutiformium | |
| dative | acutiformī | acutiformī | acutiformibus | acutiformibus | |
| accusative | acutiformem | acutiforme | acutiformēs | acutiformia | |
| ablative | acutiformī | acutiformī | acutiformibus | acutiformibus | |
| vocative | acutiformis | acutiforme | acutiformēs | acutiformia | |
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.