adamantinus
Latin
Etymology
From Ancient Greek ἀδαμάντινος.
Adjective
adamantinus m (feminine adamantina, neuter adamantinum); first/second declension
- adamantine (all senses)
- incorruptible, impregnable
- inflexible
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adamantinus | adamantina | adamantinum | adamantinī | adamantinae | adamantina | |
| genitive | adamantinī | adamantinae | adamantinī | adamantinōrum | adamantinārum | adamantinōrum | |
| dative | adamantinō | adamantinae | adamantinō | adamantinīs | adamantinīs | adamantinīs | |
| accusative | adamantinum | adamantinam | adamantinum | adamantinōs | adamantinās | adamantina | |
| ablative | adamantinō | adamantinā | adamantinō | adamantinīs | adamantinīs | adamantinīs | |
| vocative | adamantine | adamantina | adamantinum | adamantinī | adamantinae | adamantina | |
Descendants
- English: adamantine
- Italian: adamantino