adaptabilis
Latin
Etymology
From adapto (“adapt”).
Adjective
adaptābilis m and f, adaptābile n; third declension
- adaptable, that may adapt, that may be adapted.
- 1564, Nicolaus Everardus, Loci argumentorum legales, p. 81:
- Exceptio quando ponitur post plures casus et non potest adaptari nisi ad unus illorum debet sic intelligi ut excipiat solum quo ad illum casum cui est adaptabilis.
- When an exception is placed after several cases and it is not possible to adapt it except to one of them, one ought thusly to understand that it exempts only as far as that case to which it is adaptable.
- Exceptio quando ponitur post plures casus et non potest adaptari nisi ad unus illorum debet sic intelligi ut excipiat solum quo ad illum casum cui est adaptabilis.
- 1564, Nicolaus Everardus, Loci argumentorum legales, p. 81:
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | adaptābilis | adaptābile | adaptābilēs | adaptābilia | |
| genitive | adaptābilis | adaptābilis | adaptābilium | adaptābilium | |
| dative | adaptābilī | adaptābilī | adaptābilibus | adaptābilibus | |
| accusative | adaptābilem | adaptābile | adaptābilēs | adaptābilia | |
| ablative | adaptābilī | adaptābilī | adaptābilibus | adaptābilibus | |
| vocative | adaptābilis | adaptābile | adaptābilēs | adaptābilia | |
Descendants
|