adhaerens
Latin
Etymology
Present active participle of adhaereō (“cleave or stick to”).
Pronunciation
Participle
adhaerēns m, f, and n (genitive adhaerentis); third declension
- cleaving or sticking to
- (figuratively) clinging to, adhering to
- (figuratively) hanging on or keeping close to (a person or thing)
- (figuratively) trailing or dragging after
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | adhaerēns | adhaerēns | adhaerentēs | adhaerentia | |
| genitive | adhaerentis | adhaerentis | adhaerentium | adhaerentium | |
| dative | adhaerentī | adhaerentī | adhaerentibus | adhaerentibus | |
| accusative | adhaerentem | adhaerēns | adhaerentēs | adhaerentia | |
| ablative | adhaerente1 | adhaerente1 | adhaerentibus | adhaerentibus | |
| vocative | adhaerēns | adhaerēns | adhaerentēs | adhaerentia | |
1 But adhaerentī when used purely as an adjective.