adulterinus
Latin
Etymology
From adulter (“adulterous”).
Adjective
adulterīnus m (feminine adulterīna, neuter adulterīnum); first/second declension
- adulterous, unchaste
- not genuine, false, counterfeit, impure
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adulterīnus | adulterīna | adulterīnum | adulterīnī | adulterīnae | adulterīna | |
| genitive | adulterīnī | adulterīnae | adulterīnī | adulterīnōrum | adulterīnārum | adulterīnōrum | |
| dative | adulterīnō | adulterīnae | adulterīnō | adulterīnīs | adulterīnīs | adulterīnīs | |
| accusative | adulterīnum | adulterīnam | adulterīnum | adulterīnōs | adulterīnās | adulterīna | |
| ablative | adulterīnō | adulterīnā | adulterīnō | adulterīnīs | adulterīnīs | adulterīnīs | |
| vocative | adulterīne | adulterīna | adulterīnum | adulterīnī | adulterīnae | adulterīna | |
Synonyms
Antonyms
- (unchaste, impure): castus, immaculātus, incorruptus, intemerātus, pudīcus, pūrus
Related terms
|
|
Descendants
- English: adulterine
- Italian: adulterino
References
- adulterinus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879