aduncus
Latin
Etymology
From ad + uncus (“a hook; hooked”).
Adjective
aduncus m (feminine adunca, neuter aduncum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aduncus | adunca | aduncum | aduncī | aduncae | adunca | |
| genitive | aduncī | aduncae | aduncī | aduncōrum | aduncārum | aduncōrum | |
| dative | aduncō | aduncae | aduncō | aduncīs | aduncīs | aduncīs | |
| accusative | aduncum | aduncam | aduncum | aduncōs | aduncās | adunca | |
| ablative | aduncō | aduncā | aduncō | aduncīs | aduncīs | aduncīs | |
| vocative | adunce | adunca | aduncum | aduncī | aduncae | adunca | |