adventus
Latin
Noun
adventus (genitive adventūs); m, fourth declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | adventus | adventūs |
| genitive | adventūs | adventuum |
| dative | adventuī | adventibus |
| accusative | adventum | adventūs |
| ablative | adventū | adventibus |
| vocative | adventus | adventūs |
Related terms
- adventō
- adventor