advoluturus
Latin
Etymology
Future active participle of advolvō
Participle
advolūtūrus m (feminine advolūtūra, neuter advolūtūrum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | advolūtūrus | advolūtūra | advolūtūrum | advolūtūrī | advolūtūrae | advolūtūra | |
| genitive | advolūtūrī | advolūtūrae | advolūtūrī | advolūtūrōrum | advolūtūrārum | advolūtūrōrum | |
| dative | advolūtūrō | advolūtūrae | advolūtūrō | advolūtūrīs | advolūtūrīs | advolūtūrīs | |
| accusative | advolūtūrum | advolūtūram | advolūtūrum | advolūtūrōs | advolūtūrās | advolūtūra | |
| ablative | advolūtūrō | advolūtūrā | advolūtūrō | advolūtūrīs | advolūtūrīs | advolūtūrīs | |
| vocative | advolūtūre | advolūtūra | advolūtūrum | advolūtūrī | advolūtūrae | advolūtūra | |