afänken

Luxembourgish

Etymology

From an- +‎ fänken

Verb

afänken

1. to capture

Conjugation

    conjugation of afänken

infinitive		afänken
participle		agefaangen
auxiliary		hunn
		singular			plural
		1st person ech	2nd person du	3rd person hien/si/hatt	1st person mir	2nd person dir	3rd person si
indicative	present simple	fänken an	fänks an	fänkt an	fänken an	fänkt an	fänken an
	preterite	foung an	foungs an	foung an	foungen an	foungt an	foungen an
	present perfect	hu(nn) agefaangen	hues agefaangen	huet agefaangen	hu(nn) agefaangen	hutt agefaangen	hu(nn) agefaangen
	past perfect	hat agefaangen	has agefaangen	hat agefaangen	hate(n) agefaangen	hat agefaangen	hate(n) agefaangen
	future simple	wäert afänken	wäerts afänken	wäert afänken	wäerte(n) afänken	wäert afänken	wäerte(n) afänken
	future perfect	wäert agefaangen hunn	wäerts agefaangen hunn	wäert agefaangen hunn	wäerte(n) agefaangen hunn	wäert agefaangen hunn	wäerte(n) agefaangen hunn
conditional	simple	féing an	féings an	féing an	féingen an	féingt an	féingen an
	present	géif afänken	géifs afänken	géif afänken	géife(n) afänken	géift afänken	géife(n) afänken
	perfect	hätt agefaangen	häss agefaangen	hätt agefaangen	hätte(n) agefaangen	hätt agefaangen	hätte(n) agefaangen
imperative	affirmative	—	fänk an	—	—	fänkt an	—
* (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z.