afleren

Dutch

Etymology

af +‎ leren

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

afleren

1. to unlearn
2. to correct (often a bad habit)

Conjugation

Conjugation of afleren (weak, separable)

infinitive	afleren
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	leer af	leerde af	afleer	afleerde
2nd person singular	leert af	leerde af	afleert	afleerde
3rd person singular	leert af	leerde af	afleert	afleerde
plural	leren af	leerden af	afleren	afleerden
subjunctive sing.1	lere af	leerde af	aflere	afleerde
subjunctive plur.1	leren af	leerden af	afleren	afleerden
imperative sing.	leer af
imperative plur.1	leert af
participles	aflerend	(hebben) afgeleerd
1)Archaic.

Anagrams

• flaneer, flanere, leren af