afscheiden

Dutch

Etymology

From af +‎ scheiden.

Pronunciation

• audio

  (file)

Verb

afscheiden

1. to separate
2. (physiology) to secrete

Conjugation

Conjugation of afscheiden (weak with strong past participle, separable)

infinitive	afscheiden
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	scheid af	scheidde af	afscheid	afscheidde
2nd person singular	scheidt af	scheidde af	afscheidt	afscheidde
3rd person singular	scheidt af	scheidde af	afscheidt	afscheidde
plural	scheiden af	scheidden af	afscheiden	afscheidden
subjunctive sing.1	scheide af	scheidde af	afscheide	afscheidde
subjunctive plur.1	scheiden af	scheidden af	afscheiden	afscheidden
imperative sing.	scheid af
imperative plur.1	scheidt af
participles	afscheidend	(hebben) afgescheiden
1)Archaic.

Synonyms

• uitscheiden

Anagrams

• scheiden af