angelicus
Latin
Etymology
Late Latin; from angelus (“angel”) + -icus
Adjective
angelicus m (feminine angelica, neuter angelicum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | angelicus | angelica | angelicum | angelicī | angelicae | angelica | |
| genitive | angelicī | angelicae | angelicī | angelicōrum | angelicārum | angelicōrum | |
| dative | angelicō | angelicae | angelicō | angelicīs | angelicīs | angelicīs | |
| accusative | angelicum | angelicam | angelicum | angelicōs | angelicās | angelica | |
| ablative | angelicō | angelicā | angelicō | angelicīs | angelicīs | angelicīs | |
| vocative | angelice | angelica | angelicum | angelicī | angelicae | angelica | |