• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

annotinus

Latin

Etymology

From annus.

Adjective

annōtinus m (feminine annōtina, neuter annōtinum); first/second declension

  1. of last year, of the preceding or previous year

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative annōtinus annōtina annōtinum annōtinī annōtinae annōtina
genitive annōtinī annōtinae annōtinī annōtinōrum annōtinārum annōtinōrum
dative annōtinō annōtinae annōtinō annōtinīs annōtinīs annōtinīs
accusative annōtinum annōtinam annōtinum annōtinōs annōtinās annōtina
ablative annōtinō annōtinā annōtinō annōtinīs annōtinīs annōtinīs
vocative annōtine annōtina annōtinum annōtinī annōtinae annōtina

Descendants

  • Aromanian: noatin
  • French: antenois
  • Italian: annotino, annutolo
  • Portuguese: anotino
  • Romanian: noaten
↑Jump back a section
Last modified on 10 February 2013, at 14:47
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy