annuus
Latin
Adjective
annuus m (feminine annua, neuter annuum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | annuus | annua | annuum | annuī | annuae | annua | |
| genitive | annuī | annuae | annuī | annuōrum | annuārum | annuōrum | |
| dative | annuō | annuae | annuō | annuīs | annuīs | annuīs | |
| accusative | annuum | annuam | annuum | annuōs | annuās | annua | |
| ablative | annuō | annuā | annuō | annuīs | annuīs | annuīs | |
| vocative | annue | annua | annuum | annuī | annuae | annua | |
Descendants
- Spanish: anuo, anua