apodicticus
Latin
Etymology
From the Ancient Greek ἀποδεικτικός (apodeiktikos, “affording proof”, “demonstrative”).
Adjective
apodīcticus m (feminine apodīctica, neuter apodīcticum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | apodīcticus | apodīctica | apodīcticum | apodīcticī | apodīcticae | apodīctica | |
| genitive | apodīcticī | apodīcticae | apodīcticī | apodīcticōrum | apodīcticārum | apodīcticōrum | |
| dative | apodīcticō | apodīcticae | apodīcticō | apodīcticīs | apodīcticīs | apodīcticīs | |
| accusative | apodīcticum | apodīcticam | apodīcticum | apodīcticōs | apodīcticās | apodīctica | |
| ablative | apodīcticō | apodīcticā | apodīcticō | apodīcticīs | apodīcticīs | apodīcticīs | |
| vocative | apodīctice | apodīctica | apodīcticum | apodīcticī | apodīcticae | apodīctica | |
Descendants
- English: apodictic