argyranche
Latin
Etymology
From Ancient Greek ἀργυράγχη (argurankhē, “silver-quinsy”).
Noun
argyranchē (genitive argyranchēs); f, first declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | argyranchē | argyranchae |
| genitive | argyranchēs | argyranchārum |
| dative | argyranchae | argyranchīs |
| accusative | argyranchēn | argyranchās |
| ablative | argyranchē | argyranchīs |
| vocative | argyranchē | argyranchae |