Adjective
armahtava (comparative armahtavampi, superlative armahtavin)
- merciful
Declension
Declension of armahtava (type koira)
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
armahtava |
armahtavat |
|---|
| genitive |
armahtavan |
armahtavien armahtavain1 |
|---|
| partitive |
armahtavaa |
armahtavia |
|---|
| accusative |
armahtava armahtavan |
armahtavat |
|---|
| inessive |
armahtavassa |
armahtavissa |
|---|
| elative |
armahtavasta |
armahtavista |
|---|
| illative |
armahtavaan |
armahtaviin |
|---|
| adessive |
armahtavalla |
armahtavilla |
|---|
| ablative |
armahtavalta |
armahtavilta |
|---|
| allative |
armahtavalle |
armahtaville |
|---|
| essive |
armahtavana |
armahtavina |
|---|
| translative |
armahtavaksi |
armahtaviksi |
|---|
| instructive |
– |
armahtavin |
|---|
| abessive |
armahtavatta |
armahtavitta |
|---|
| comitative |
– |
armahtavine |
|---|
| 1) Rare. |
|
Synonyms
Derived terms
Verb
armahtava
- Active present participle of armahtaa.