arved
Old Saxon
Alternative forms
Etymology
From Proto-Germanic *arbaidiz (“hardship”), from a verb *arƀējō ‘be orphaned’. Cognate with Old English earfoþe, Dutch arbeid, Swedish arbete ‘place of work’, Old High German arbeit (German Arbeit ‘work, labour’), Old Norse erfiði, Gothic 𐌰𐍂𐌱𐌰𐌹𐌸𐍃.
Pronunciation
- IPA: /ˈɑrvet/
Noun
arvēd n
Derived terms
- arvēdi
- arvēdon
Adjective
arvēd
Declension
Declension of arvēd
| Strong declension | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | ||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | |
| nominative | arvēd | arvēde | arvēd | arvēde | arvēd | arvēdu |
| accusative | arvēdan | arvēde | arvēd | arvēde | arvēda | arvēdu |
| genitive | arvēdes | arvēdarō | arvēdes | arvēdarō | arvēdaro | arvēdarō |
| dative | arvēdumu | arvēdum | arvēdumu | arvēdum | arvēdaro | arvēdum |
| Weak declension | ||||||
| masculine | neuter | feminine | ||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | |
| nominative | arvēdo | arvēdu | arvēda | arvēdu | arvēda | arvēdu |
| accusative | arvēdun | arvēdun | arvēda | arvēdun | arvēdun | arvēdun |
| genitive | arvēdun | arvēdonō | arvēdun | arvēdonō | arvēdun | arvēdonō |
| dative | arvēdun | arvēdum | arvēdun | arvēdum | arvēdun | arvēdum |