aurifluus
Latin
Etymology
From aurum (“gold”) + fluō (“I flow”).
Pronunciation
Adjective
aurifluus m (feminine auriflua, neuter aurifluum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aurifluus | auriflua | aurifluum | aurifluī | aurifluae | auriflua | |
| genitive | aurifluī | aurifluae | aurifluī | aurifluōrum | aurifluārum | aurifluōrum | |
| dative | aurifluō | aurifluae | aurifluō | aurifluīs | aurifluīs | aurifluīs | |
| accusative | aurifluum | aurifluam | aurifluum | aurifluōs | aurifluās | auriflua | |
| ablative | aurifluō | aurifluā | aurifluō | aurifluīs | aurifluīs | aurifluīs | |
| vocative | auriflue | auriflua | aurifluum | aurifluī | aurifluae | auriflua | |
Related terms
|
References
- aurifluus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879