autographus
Latin
Etymology
From Ancient Greek αὐτόγραφος (autographos).
Pronunciation
Adjective
autographus m (feminine autographa, neuter autographum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | autographus | autographa | autographum | autographī | autographae | autographa | |
| genitive | autographī | autographae | autographī | autographōrum | autographārum | autographōrum | |
| dative | autographō | autographae | autographō | autographīs | autographīs | autographīs | |
| accusative | autographum | autographam | autographum | autographōs | autographās | autographa | |
| ablative | autographō | autographā | autographō | autographīs | autographīs | autographīs | |
| vocative | autographe | autographa | autographum | autographī | autographae | autographa | |