auxiliaris
Latin
Adjective
auxiliāris m and f, auxiliāre n; third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | auxiliāris | auxiliāre | auxiliārēs | auxiliāria | |
| genitive | auxiliāris | auxiliāris | auxiliārium | auxiliārium | |
| dative | auxiliārī | auxiliārī | auxiliāribus | auxiliāribus | |
| accusative | auxiliārem | auxiliāre | auxiliārēs | auxiliāria | |
| ablative | auxiliārī | auxiliārī | auxiliāribus | auxiliāribus | |
| vocative | auxiliāris | auxiliāre | auxiliārēs | auxiliāria | |
Verb
auxiliāris
- second-person singular present active indicative of auxilior