bedian
Old Saxon
Etymology
From Proto-Germanic *baidijanan.
Verb
bēdian
- to demand
Conjugation
Conjugation of bēdian
| indicative | present | preterite |
|---|---|---|
| 1st person singular | bēdiu | bēd(i)da |
| 2nd person singular | bēdis | bēd(i)des |
| 3rd person singular | bēdid | bēd(i)da |
| plural | bēdiad | bēd(i)dun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | bēdie | bēd(i)di |
| 2nd person singular | bēdies | bēd(i)dis |
| 3rd person singular | bēdie | bēd(i)di |
| plural | bēdien | bēd(i)din |
| imperative | present | — |
| singular | bēdi | |
| plural | bēdiad | |
| participle | present | past |
| bēdiandi | (gi)bēdid |