behalen

Dutch

Etymology

be- +‎ halen

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

behalen

1. to gain

Conjugation

Conjugation of behalen (weak, prefixed)

infinitive	behalen
	present tense	past tense
1st person singular	behaal	behaalde
2nd person singular	behaalt	behaalde
3rd person singular	behaalt	behaalde
plural	behalen	behaalden
subjunctive sing.1	behale	behaalde
subjunctive plur.1	behalen	behaalden
imperative sing.	behaal
imperative plur.1	behaalt
participles	behalend	(hebben) behaald
1)Archaic.