bekéieren

Luxembourgish

Etymology

From be- +‎ kéieren

Verb

bekéieren

1. to convert (religion)

Conjugation

    conjugation of bekéieren

infinitive		bekéieren
participle		bekéiert
auxiliary		hunn
		singular			plural
		1st person ech	2nd person du	3rd person hien/si/hatt	1st person mir	2nd person dir	3rd person si
indicative	present simple	bekéieren	bekéiers	bekéiert	bekéieren	bekéiert	bekéieren
	present perfect	hu(nn) bekéiert	hues bekéiert	huet bekéiert	hu(nn) bekéiert	hutt bekéiert	hu(nn) bekéiert
	past perfect	hat bekéiert	has bekéiert	hat bekéiert	hate(n) bekéiert	hat bekéiert	hate(n) bekéiert
	future simple	wäert bekéieren	wäerts bekéieren	wäert bekéieren	wäerte(n) bekéieren	wäert bekéieren	wäerte(n) bekéieren
	future perfect	wäert bekéiert hunn	wäerts bekéiert hunn	wäert bekéiert hunn	wäerte(n) bekéiert hunn	wäert bekéiert hunn	wäerte(n) bekéiert hunn
conditional	present	géif bekéieren	géifs bekéieren	géif bekéieren	géife(n) bekéieren	géift bekéieren	géife(n) bekéieren
	perfect	hätt bekéiert	häss bekéiert	hätt bekéiert	hätte(n) bekéiert	hätt bekéiert	hätte(n) bekéiert
imperative	affirmative	—	bekéier	—	—	bekéiert	—
* (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z.