bekeuren

Dutch

Etymology

From be- +‎ keuren.

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

bekeuren

1. to fine, to penalise

Conjugation

Conjugation of bekeuren (weak, prefixed)

infinitive	bekeuren
	present tense	past tense
1st person singular	bekeur	bekeurde
2nd person singular	bekeurt	bekeurde
3rd person singular	bekeurt	bekeurde
plural	bekeuren	bekeurden
subjunctive sing.1	bekeure	bekeurde
subjunctive plur.1	bekeuren	bekeurden
imperative sing.	bekeur
imperative plur.1	bekeurt
participles	bekeurend	(hebben) bekeurd
1)Archaic.

Derived terms

• bekeuring