Home
Random
Watchlist
Uploads
Settings
Log in
benefare
Italian
Etymology
bene-
+
fare
Verb
benefare
(
intransitive
)
(
obsolete
)
To do
good
(works)
Related terms
benefatto
Conjugation
Conjugation of
benefare
infinitive
benefare
auxiliary verb
avere
gerund
benefacendo
present participle
benefacente
past participle
benefatto
person
singular
plural
first
second
third
first
second
third
indicative
io
tu
lui/lei
noi
voi
essi/esse
present
benefaccio
,
benefò
benefai
benefà
benefacciamo
benefate
benefanno
imperfect
benefacevo
benefacevi
benefaceva
benefacevamo
benefacevate
benefacevano
past historic
benefeci
benefacesti
benefece
benefacemmo
benefaceste
benefecero
future
benefarò
benefarai
benefarà
benefaremo
benefarete
benefaranno
conditional
io
tu
lui/lei
noi
voi
essi/esse
present
benefarei
benefaresti
benefarebbe
benefaremmo
benefareste
benefarebbero
subjunctive
che io
che tu
che lui/che lei
che noi
che voi
che essi/che esse
present
benefaccia
benefaccia
benefaccia
benefacciamo
benefacciate
benefacciano
imperfect
benefacessi
benefacessi
benefacesse
benefacessimo
benefaceste
benefacessero
imperative
-
tu
lui/lei
noi
voi
essi/esse
benefa
,
benefai
,
benefa'
benefaccia
benefacciamo
benefaceste
benefacessero
↑Jump back a section
Read in another language
This page is available in 1 language
한국어
Last modified on 1 August 2012, at 17:42