beschwieren

Luxembourgish

Etymology

From be- +‎ schwieren

Verb

beschwieren

1. to swear, to promise
2. to conjure

Conjugation

    conjugation of beschwieren

infinitive		beschwieren
participle		beschwuer
auxiliary		hunn
		singular			plural
		1st person ech	2nd person du	3rd person hien/si/hatt	1st person mir	2nd person dir	3rd person si
indicative	present simple	beschwieren	beschwiers	beschwiert	beschwieren	beschwiert	beschwieren
	present perfect	hu(nn) beschwuer	hues beschwuer	huet beschwuer	hu(nn) beschwuer	hutt beschwuer	hu(nn) beschwuer
	past perfect	hat beschwuer	has beschwuer	hat beschwuer	hate(n) beschwuer	hat beschwuer	hate(n) beschwuer
	future simple	wäert beschwieren	wäerts beschwieren	wäert beschwieren	wäerte(n) beschwieren	wäert beschwieren	wäerte(n) beschwieren
	future perfect	wäert beschwuer hunn	wäerts beschwuer hunn	wäert beschwuer hunn	wäerte(n) beschwuer hunn	wäert beschwuer hunn	wäerte(n) beschwuer hunn
conditional	present	géif beschwieren	géifs beschwieren	géif beschwieren	géife(n) beschwieren	géift beschwieren	géife(n) beschwieren
	perfect	hätt beschwuer	häss beschwuer	hätt beschwuer	hätte(n) beschwuer	hätt beschwuer	hätte(n) beschwuer
imperative	affirmative	—	beschwier	—	—	beschwiert	—
* (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z.