bewijzen

DutchEdit

EtymologyEdit

From be- +‎ wijzen.

PronunciationEdit

VerbEdit

bewijzen (past singular bewees, past participle bewezen)

  1. to prove
  2. to confer (a favor)

ConjugationEdit

NounEdit

bewijzen

  1. Plural form of bewijs
Last modified on 31 March 2014, at 13:32