Last modified on 9 July 2014, at 10:41

bewijzen

DutchEdit

EtymologyEdit

From be- +‎ wijzen.

PronunciationEdit

VerbEdit

bewijzen (past singular bewees, past participle bewezen)

  1. to prove
  2. to confer (a favor)

ConjugationEdit

NounEdit

bewijzen

  1. Plural form of bewijs