blandus
Latin
Etymology
Perhaps from Proto-Indo-European *mlad, nasalized form of *meld, extended form of *mel. Also see mollis.
Pronunciation
Adjective
blandus m (feminine blanda, neuter blandum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | blandus | blanda | blandum | blandī | blandae | blanda | |
| genitive | blandī | blandae | blandī | blandōrum | blandārum | blandōrum | |
| dative | blandō | blandae | blandō | blandīs | blandīs | blandīs | |
| accusative | blandum | blandam | blandum | blandōs | blandās | blanda | |
| ablative | blandō | blandā | blandō | blandīs | blandīs | blandīs | |
| vocative | blande | blanda | blandum | blandī | blandae | blanda | |
Derived terms
|