blokkeren

Dutch

Verb

blokkeren

1. to block
2. to close off (a road)
3. to blockade

Conjugation

Conjugation of blokkeren (weak)

infinitive	blokkeren
	present tense	past tense
1st person singular	blokkeer	blokkeerde
2nd person singular	blokkeert	blokkeerde
3rd person singular	blokkeert	blokkeerde
plural	blokkeren	blokkeerden
subjunctive sing.1	blokkere	blokkeerde
subjunctive plur.1	blokkeren	blokkeerden
imperative sing.	blokkeer
imperative plur.1	blokkeert
participles	blokkerend	(hebben) geblokkeerd
1)Archaic.

Anagrams

• brokkelen