boegseren

Dutch

Etymology

From Portuguese

Verb

boegseren

1. to tug, to tow

Conjugation

Conjugation of boegseren (weak)

infinitive	boegseren
	present tense	past tense
1st person singular	boegseer	boegseerde
2nd person singular	boegseert	boegseerde
3rd person singular	boegseert	boegseerde
plural	boegseren	boegseerden
subjunctive sing.1	boegsere	boegseerde
subjunctive plur.1	boegseren	boegseerden
imperative sing.	boegseer
imperative plur.1	boegseert
participles	boegserend	(hebben) geboegseerd
1)Archaic.

Synonyms

• slepen