braken

Dutch

Pronunciation

• Rhymes: -aːkən

• Audio

  (file)

Verb

braken

1. to vomit

Synonyms

• overgeven

Conjugation

Conjugation of braken (weak)

infinitive	braken
	present tense	past tense
1st person singular	braak	braakte
2nd person singular	braakt	braakte
3rd person singular	braakt	braakte
plural	braken	braakten
subjunctive sing.1	brake	braakte
subjunctive plur.1	braken	braakten
imperative sing.	braak
imperative plur.1	braakt
participles	brakend	(hebben) gebraakt
1)Archaic.

Verb

braken

1. plural past indicative and subjunctive of breken

Anagrams

• barken