bucina
Latin
Etymology
Noun
būcina (genitive būcinae); f, first declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | būcina | būcinae |
| genitive | būcinae | būcinārum |
| dative | būcinae | būcinīs |
| accusative | būcinam | būcinās |
| ablative | būcinā | būcinīs |
| vocative | būcina | būcinae |