catulus
Latin
Noun
catulus (genitive catulī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | catulus | catulī |
| genitive | catulī | catulōrum |
| dative | catulō | catulīs |
| accusative | catulum | catulōs |
| ablative | catulō | catulīs |
| vocative | catule | catulī |
Derived terms
- catellus
- cattulus
Descendants
- Portuguese: cátulo
- Spanish: cachorro