citare
Italian
Etymology
From Latin citāre, present active infinitive of citō (“I summon”), from cieō (“move, stir”).
Verb
citare
Conjugation
Conjugation of citare
| infinitive | citare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | citando | |||
| present participle | citante | past participle | citato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | cito | citi | cita | citiamo | citate | citano |
| imperfect | citavo | citavi | citava | citavamo | citavate | citavano |
| past historic | citai | citasti | citò | citammo | citaste | citarono |
| future | citerò | citerai | citerà | citeremo | citerete | citeranno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | citerei | citeresti | citerebbe | citeremmo | citereste | citerebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | citi | citi | citi | citiamo | citiate | citino |
| imperfect | citassi | citassi | citasse | citassimo | citaste | citassero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| cita | citi | citiamo | citate | citino | ||