ciufut
Romanian
Etymology
From Turkish çıfıt (“yid”), of Arabic origin (Yahud).
Pronunciation
- IPA: [tʃiwˈfut]
Adjective
ciufút 4 nom/acc forms
Declension
declension of ciufut
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative/ accusative |
indefinite | ciufut | ciufută | ciufuți | ciufute | ||
| definite | ciufutul | ciufuta | ciufuții | ciufutele | |||
| genitive/ dative |
indefinite | ciufut | ciufute | ciufuți | ciufute | ||
| definite | ciufutului | ciufutei | ciufuților | ciufutelor | |||