comicus
Latin
Adjective
cōmicus m (feminine cōmica, neuter cōmicum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cōmicus | cōmica | cōmicum | cōmicī | cōmicae | cōmica | |
| genitive | cōmicī | cōmicae | cōmicī | cōmicōrum | cōmicārum | cōmicōrum | |
| dative | cōmicō | cōmicae | cōmicō | cōmicīs | cōmicīs | cōmicīs | |
| accusative | cōmicum | cōmicam | cōmicum | cōmicōs | cōmicās | cōmica | |
| ablative | cōmicō | cōmicā | cōmicō | cōmicīs | cōmicīs | cōmicīs | |
| vocative | cōmice | cōmica | cōmicum | cōmicī | cōmicae | cōmica | |
Noun
cōmicus (genitive cōmicī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | cōmicus | cōmicī |
| genitive | cōmicī | cōmicōrum |
| dative | cōmicō | cōmicīs |
| accusative | cōmicum | cōmicōs |
| ablative | cōmicō | cōmicīs |
| vocative | cōmice | cōmicī |