Etymology
Frequentative of cōniciō (“bring together, connect; prophesy; conclude”), from con (“with”) + iaciō (“throw, hurl”).
Verb
present active coniectō, present infinitive coniectāre, perfect active coniectāvī, supine coniectātum.
- I throw, cast or bring together; connect
- I conclude or infer by conjecture, guess.
- I conclude, interpret, prophesy (from signs or omens).
Inflection
| indicative |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
coniectō |
coniectās |
coniectat |
coniectāmus |
coniectātis |
coniectant |
|---|
| future |
coniectābō |
coniectābis |
coniectābit |
coniectābimus |
coniectābitis |
coniectābunt |
|---|
| imperfect |
coniectābam |
coniectābās |
coniectābat |
coniectābāmus |
coniectābātis |
coniectābant |
|---|
| perfect |
coniectāvī |
coniectāvistī |
coniectāvit |
coniectāvimus |
coniectāvistis |
coniectāvērunt |
|---|
| future perfect |
coniectāverō |
coniectāveris |
coniectāverit |
coniectāverimus |
coniectāveritis |
coniectāverint |
|---|
| pluperfect |
coniectāveram |
coniectāverās |
coniectāverat |
coniectāverāmus |
coniectāverātis |
coniectāverant |
|---|
| passive |
present |
coniector |
coniectāris |
coniectātur |
coniectāmur |
coniectāminī |
coniectantur |
|---|
| future |
coniectābor |
coniectāberis |
coniectābitur |
coniectābimur |
coniectābiminī |
coniectābuntur |
|---|
| imperfect |
coniectābar |
coniectābāris |
coniectābātur |
coniectābāmur |
coniectābāminī |
coniectābantur |
|---|
| perfect |
Use coniectātus m, coniectāta f, coniectātum n followed by the present indicative of sum. |
|---|
| future perfect |
Use coniectātus m, coniectāta f, coniectātum n followed by the future indicative of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use coniectātus m, coniectāta f, coniectātum n followed by the imperfect indicative of sum. |
|---|
| subjunctive |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
coniectem |
coniectēs |
coniectet |
coniectēmus |
coniectētis |
coniectent |
|---|
| imperfect |
coniectārem |
coniectārēs |
coniectāret |
coniectārēmus |
coniectārētis |
coniectārent |
|---|
| perfect |
coniectāverim |
coniectāverīs |
coniectāverit |
coniectāverīmus |
coniectāverītis |
coniectāverint |
|---|
| pluperfect |
coniectāvissem |
coniectāvissēs |
coniectāvisset |
coniectāvissēmus |
coniectāvissētis |
coniectāvissent |
|---|
| passive |
present |
coniecter |
coniectēris |
coniectētur |
coniectēmur |
coniectēminī |
coniectentur |
|---|
| imperfect |
coniectārer |
coniectārēris |
coniectārētur |
coniectārēmur |
coniectārēminī |
coniectārentur |
|---|
| perfect |
Use coniectātus m, coniectāta f, coniectātum n followed by the present subjunctive of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use coniectātus m, coniectāta f, coniectātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
|---|
| imperatives |
active |
passive |
|---|
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|---|
|
singular |
coniectā |
coniectātō |
coniectātō |
coniectāre |
coniectātor |
coniectātor |
|---|
| plural |
coniectāte |
coniectātōte |
coniectantō |
coniectāminī |
— |
coniectantor |
|---|
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
|---|
| infinitives |
coniectāre |
coniectāvisse |
coniectātūrus esse |
coniectārī |
coniectātus esse |
coniectātum īrī |
|---|
| participles |
coniectāns (coniectantis) |
— |
coniectātūrus-ra, -rum |
— |
coniectātus-a, -um |
coniectandus-nda, -ndum |
|---|
Derived terms
Related terms