• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

contemptibilis

Latin

Etymology

Late Latin, from contemnō (“scorn, despise”) +‎ -ibilis.

Adjective

contemptibilis m and f, contemptibile n; third declension

  1. contemptible

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender M.F. N. MM.FF. NN.
nominative contemptibilis contemptibile contemptibilēs contemptibilia
genitive contemptibilis contemptibilis contemptibilium contemptibilium
dative contemptibilī contemptibilī contemptibilibus contemptibilibus
accusative contemptibilem contemptibile contemptibilēs contemptibilia
ablative contemptibilī contemptibilī contemptibilibus contemptibilibus
vocative contemptibilis contemptibile contemptibilēs contemptibilia

Derived terms

  • contemptibilitās

Related terms

  • contemnificus
  • contemnō
  • contemptē
  • contemptim
  • contemptiō
  • contemptor
  • contemptrīx
  • contemptus

Descendants

  • English: contemptible
↑Jump back a section
Last modified on 18 July 2010, at 09:50
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy