dún

See also dun, dūn, dǔn, and dùn

Irish

Etymology

From Old Irish dún, from Proto-Celtic *dūnom (“stronghold”).

Pronunciation

• IPA: [d̪ˠuːn̪ˠ]

Noun

dún m (genitive dúin, nominative plural dúnta)

1. fortress

Declension

Declension of dún

First declension

Bare forms: Case Singular Plural Nominative dún dúnta Vocative a dhúin a dhúnta Genitive dúin dúnta Dative dún dúnta

Forms with the definite article: Case Singular Plural Nominative an dún na dúnta Genitive an dúin na ndúnta Dative leis an dún don dún leis na dúnta

Derived terms

• urdhún (“bastion”)

Verb

dún (present analytic dúnann, future analytic dúnfaidh, verbal noun dúnadh, past participle dúnta)

1. to close, shut

Conjugation

First Conjugation (A)

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third
indicative	present	dúnaim	dúnann tú; dúnair†	dúnann sé, sí	dúnaimid	dúnann sibh	dúnann siad; dúnaid†	a dhúnann; a dhúnas	dúntar
	past	dhún mé; dhúnas	dhún tú; dhúnais	dhún sé, sí	dhúnamar; dhún muid	dhún sibh; dhúnabhair	dhún siad; dhúnadar	a dhún	dúnadh
	past habitual	dhúnainn	dhúntá	dhúnadh sé, sí	dhúnaimis; dhúnadh muid	dhúnadh sibh	dhúnaidís; dhúnadh siad	a dhúnadh	dhúntaí
	future	dúnfaidh mé; dúnfad	dúnfaidh tú; dúnfair†	dúnfaidh sé, sí	dúnfaimid; dúnfaidh muid	dúnfaidh sibh	dúnfaidh siad; dúnfaid†	a dhúnfaidh; a dhúnfas	dúnfar
conditional		dhúnfainn	dhúnfá	dhúnfadh sé, sí	dhúnfaimis; dhúnfadh muid	dhúnfadh sibh	dhúnfaidís; dhúnfadh siad	a dhúnfadh	dhúnfaí
subjunctive	present	go ndúna mé; go ndúnad†	go ndúna tú; go ndúnair†	go ndúna sé, sí	go ndúnaimid; go ndúna muid	go ndúna sibh	go ndúna siad; go ndúnaid†	—	go ndúntar
	past	dá ndúnainn	dá ndúntá	dá ndúnadh sé, sí	dá ndúnaimis; dá ndúnadh muid	dá ndúnadh sibh	dá ndúnaidís; dá ndúnadh siad	—	dá ndúntaí
imperative		dúnaim	dún	dúnadh sé, sí	dúnaimis	dúnaigí; dúnaidh†	dúnaidís	—	dúntar
verbal noun		dúnadh
past participle		dúnta

† Dialect form

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
dún	dhún	ndún
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

---

Mandarin

Romanization

dún (form of dun2 with diacritic)

1. See 蹰

---

Old Irish

Etymology 1

From Proto-Celtic *dūnom (“stronghold”).

Noun

dún n

1. fort
2. fortress

Descendants

• Irish: dún
• Manx: doon
• Scottish Gaelic: dùn

Etymology 2

From do + sinn.

Pronoun

dún

1. Alternative spelling of dúnn.

---

West Frisian

Noun

dún c

1. dune