• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

debitus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of dēbeō.

Participle

dēbitus m (feminine dēbita, neuter dēbitum); first/second declension

  1. owed

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dēbitus dēbita dēbitum dēbitī dēbitae dēbita
genitive dēbitī dēbitae dēbitī dēbitōrum dēbitārum dēbitōrum
dative dēbitō dēbitae dēbitō dēbitīs dēbitīs dēbitīs
accusative dēbitum dēbitam dēbitum dēbitōs dēbitās dēbita
ablative dēbitō dēbitā dēbitō dēbitīs dēbitīs dēbitīs
vocative dēbite dēbita dēbitum dēbitī dēbitae dēbita
↑Jump back a section

Read in another language

This page is available in 3 languages

  • Ελληνικά
  • Français
  • Malagasy
Last modified on 17 January 2011, at 16:29
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy