doorkruisen

Dutch

Verb

doorkruisen

1. go across, travel across
2. compass (go about or round entirely)

Conjugation

Conjugation of doorkruisen (weak, prefixed)

infinitive	doorkruisen
	present tense	past tense
1st person singular	doorkruis	doorkruiste
2nd person singular	doorkruist	doorkruiste
3rd person singular	doorkruist	doorkruiste
plural	doorkruisen	doorkruisten
subjunctive sing.1	doorkruise	doorkruiste
subjunctive plur.1	doorkruisen	doorkruisten
imperative sing.	doorkruis
imperative plur.1	doorkruist
participles	doorkruisend	(hebben) doorkruist
1)Archaic.

Verb

doorkruisen

1. cross out

Conjugation

Conjugation of doorkruisen (weak, separable)

infinitive	doorkruisen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	kruis door	kruiste door	doorkruis	doorkruiste
2nd person singular	kruist door	kruiste door	doorkruist	doorkruiste
3rd person singular	kruist door	kruiste door	doorkruist	doorkruiste
plural	kruisen door	kruisten door	doorkruisen	doorkruisten
subjunctive sing.1	kruise door	kruiste door	doorkruise	doorkruiste
subjunctive plur.1	kruisen door	kruisten door	doorkruisen	doorkruisten
imperative sing.	kruis door
imperative plur.1	kruist door
participles	doorkruisend	(hebben) doorgekruist
1)Archaic.

Anagrams

• kruisen door