drinkan
Old Dutch
Etymology
From Proto-Germanic *drinkaną.
Verb
drinkan
- to drink
Conjugation
Conjugation of drinkan
| indicative | present | preterite |
|---|---|---|
| 1st person singular | drinku | drank |
| 2nd person singular | drinkis(t) | drunki |
| 3rd person singular | drinkit | drank |
| 1st person plural | drinkon | drunkun |
| 2nd person plural | drinket | drunkut |
| 3rd person plural | drinkunt | drunkun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | drinke | drunki |
| 2nd person singular | drinkes(t) | drunkis(t) |
| 3rd person singular | drinke | drunki |
| 1st person plural | drinken | drunkin |
| 2nd person plural | drinket | drunkit |
| 3rd person plural | drinkent | drunkint |
| imperative | present | — |
| singular | drink | |
| plural | drinket | |
| participle | present | past |
| drinkandi | gedrunkon |
Old Saxon
Etymology
From Proto-Germanic *drinkaną. Cognate with Old Frisian drinka, Old English drincan, Old High German trinkan, Old Norse drekka.
Verb
drinkan
- to drink
Conjugation
Conjugation of drinkan
| indicative | present | preterite |
|---|---|---|
| 1st person singular | drinku | drank |
| 2nd person singular | drinkis | drunki |
| 3rd person singular | drinkid | drank |
| plural | drinkad | drunkun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | drinke | drunki |
| 2nd person singular | drinkes | drunkis |
| 3rd person singular | drinke | drunki |
| plural | drinken | drunkin |
| imperative | present | — |
| singular | drink | |
| plural | drinkad | |
| participle | present | past |
| drinkandi | (gi)drunkan |
Descendants
- Low German: drinken, driinken