dzień

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *dьnь, from Proto-Balto-Slavic, from Proto-Indo-European *déi-no-, ultimately from *dyew-, *dyeu- (“to shine”).

Pronunciation

• IPA: [d͡ʑɛ̝̃ɲ]

• audio

  (file)

Noun

dzień m

1. day
2. daytime

Declension

    declension of dzień

	singular	plural
nominative	dzień	dni/dnie
genitive	dnia	dni
dative	dniowi	dniom
accusative	dzień	dni/dnie
instrumental	dniem	dniami
locative	dniu	dniach
vocative	dniu	dni/dnie

Antonyms

• (daytime): noc

Derived terms

• dzienny, dziennik, codziennie