ecel

Turkish

Etymology

From Arabic أجل (ʾajal).

Pronunciation

• IPA: [ɛ.dʒel]

Noun

ecel

1. the appointed, natural time of death; not a murder nor suicide.

Declension

declension of ecel

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	ecel	eceller
definite accusative (belirtme)	eceli	ecelleri
dative (yönelme)	ecele	ecellere
locative (bulunma)	ecelde	ecellerde
ablative (çıkma)	ecelden	ecellerden
genitive (tamlayan)	ecelin	ecellerin

possessive forms of ecel

nominative	singular	plural
benim (my)	ecelim	ecellerim
senin (your)	ecelin	ecellerin
onun (his/her/its)	eceli	ecelleri
bizim (our)	ecelimiz	ecellerimiz
sizin (your)	eceliniz	ecelleriniz
onların (their)	ecelleri	ecelleri
accusative	singular	plural
benim (my)	ecelimi	ecellerimi
senin (your)	ecelini	ecellerini
onun (his/her/its)	ecelini	ecellerini
bizim (our)	ecelimizi	ecellerimizi
sizin (your)	ecelinizi	ecellerinizi
onların (their)	ecellerini	ecellerini
dative	singular	plural
benim (my)	ecelime	ecellerime
senin (your)	eceline	ecellerine
onun (his/her/its)	eceline	ecellerine
bizim (our)	ecelimize	ecellerimize
sizin (your)	ecelinize	ecellerinize
onların (their)	ecellerine	ecellerine
locative	singular	plural
benim (my)	ecelimde	ecellerimde
senin (your)	ecelinde	ecellerinde
onun (his/her/its)	ecelinde	ecellerinde
bizim (our)	ecelimizde	ecellerimizde
sizin (your)	ecelinizde	ecellerinizde
onların (their)	ecellerinde	ecellerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	ecelimden	ecellerimden
senin (your)	ecelinden	ecellerinden
onun (his/her/its)	ecelinden	ecellerinden
bizim (our)	ecelimizden	ecellerimizden
sizin (your)	ecelinizden	ecellerinizden
onların (their)	ecellerinden	ecellerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	ecelimin	ecellerimin
senin (your)	ecelinin	ecellerinin
onun (his/her/its)	ecelinin	ecellerinin
bizim (our)	ecelimizin	ecellerimizin
sizin (your)	ecelinizin	ecellerinizin
onların (their)	ecellerinin	ecellerinin