eindeloos

Dutch

Etymology

From einde (“end”) + -loos (“-less”).

Adjective

eindeloos (comparative eindelozer, superlative meest eindeloos or eindeloost)

1. endless

Declension

Declension of eindeloos

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		eindeloos	eindelozer
neuter singular	indefinite	eindeloos	eindelozer
	definite	eindeloze	eindelozere	eindelooste	eindeloost, eindelooste
common singular		eindeloze	eindelozere	eindelooste	eindelooste
plural		eindeloze	eindelozere	eindelooste	eindelooste
partitive		eindeloos	eindelozers

Synonyms

• altijddurend