erven

Dutch

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

erven

1. to inherit

Conjugation

Conjugation of erven (weak)

infinitive	erven
	present tense	past tense
1st person singular	erf	erfde
2nd person singular	erft	erfde
3rd person singular	erft	erfde
plural	erven	erfden
subjunctive sing.1	erve	erfde
subjunctive plur.1	erven	erfden
imperative sing.	erf
imperative plur.1	erft
participles	ervend	(hebben) geërfd
1)Archaic.

Derived terms

erfenis erfgoed erfelijk erfstuk

Anagrams

• nerve, reven, veren