fenomen
Catalan
Etymology
Latin phaenomenon (“appearance”), from Ancient Greek φαινόμενον (phainomenon, “thing appearing to view”).
Noun
fenomen m (plural fenomens)
Crimean Tatar
Etymology
Latin phaenomenon (“appearance”), from Ancient Greek φαινόμενον (phainomenon, “thing appearing to view”).
Noun
fenomen
Declension
declension of fenomen
| nominative | fenomen |
|---|---|
| genitive | fenomenniñ |
| dative | fenomenge |
| accusative | fenomenni |
| locative | fenomende |
| ablative | fenomenden |
References
- Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]
Serbo-Croatian
Noun
fenòmēn m (Cyrillic spelling фено̀ме̄н)
Declension
declension of fenomen
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | fenòmēn | fenomeni |
| genitive | fenoména | fenomena |
| dative | fenomenu | fenomenima |
| accusative | fenomen | fenomene |
| vocative | fenomene | fenomeni |
| locative | fenomenu | fenomenima |
| instrumental | fenomenom | fenomenima |
Swedish
Pronunciation
-
Audio (file)
Noun
fenomen n
Declension
Declension of fenomen
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| Neuter | indefinite | definite | indefinite | definite |
| nominative | fenomen | fenomenet | fenomen | fenomenen |
| genitive | fenomens | fenomenets | fenomens | fenomenens |